VRANEŠKA DOLINA MI - RA
Dobrodosli


Sajt stanovnika Vraneške doline
 
PrijemKalendarČesto Postavljana PitanjaTražiKorisničke grupeRegistruj sePristupi

Delite | 
 

 RODOSLOV RAKOVICI

Pogledaj prethodnu temu Pogledaj sledeću temu Ići dole 
Idi na stranu : Prethodni  1, 2, 3 ... 9 ... 17  Sledeći
AutorPoruka
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:24


Nakon četiri godine od Kučke pohare, Turci su dopustili da se sva prognata Kučka bratstva vrate u Kuče osim Drekalovića.
Turci su Drekaloviće veoma mrzili i nastojali su da ih potpuno unište, te da istrijebe svakoga od njih. Čitavih sedam godina Drekalovići su se potucali po Rovcima i drugim Crnogorskim plemenima te su se mnogi od njih tamo i stalno naselili, a mnogi i iselili prema Šumadiji i Bosni, kao što i sama pjesma kaže. Ali i jedan srećan slučaj pomogao je Drekalovićima koji su željeli da se ponovo vrate u svoju postojbinu.
Neki beg Zetović i paša Aliagić bjehu se odmetnuli od Skadarskog vezira pa su protiv njega pozvali u savez Brdjane i Drekaloviće. Potpomognuti ostalim Srbima i Drekalovićima, pomenuti dvojica, uspiju zavladati Podgoricom i znatnim delom Zete. Za nagradu Zetović i Aliagić dopuste Drekalovićima da se vrate u Kuče i oslobode ih od plaćanja danka, dok su taj danak ostali Kuči morali plaćati.
Drekalovići tada ponovo zahvatiše sve svoje predjašnje zemlje i katune, a mnogima se za počinjena zla i štete ljuto osvetiše. Pobiše sve glavare ostalih Kuča koji su se udružili sa Turcima, pa zauzeše mnogo više zemlje nego što su do tada imali. Od njihova zla se tada iseliše mnoge, naročito stare porodice iz Kuča, dok se ostali Kuči sasvim potčiniše uticaju Drekalovića.
Poslije jedanajest godina Skadarski vezir udari na Podgoricu, Zetović pogine, a Aliagić pobegne, te tako Drekalovići izgube svoje zaštitnike, a Skadarski vezir nastojaše svim silama da ih pokori, pa su od tada nastajali česti bojevi i mirenja sa Turcima. Pod takvim pritiskom Kuči su morali čak ići zajedno sa Turcima protiv Crne Gore, ali su u sred boja okrenuli puške na Turke i tako dobili sjajnu pobedu 1796. godine. Zbog te situacije medju Kučima se javio pokret da se sele za Rusiju, ali su srećom od toga ipak odustali.
Kada je Srpska vojska 1809. godine pod zapovedništvom Karadjordja došla do Vasojevića, Kuči su joj se pridružili, te su tom prilikom od Karadjordja dobili tri zastave koje su u svojim bratstvima čuvali, sve dok je medju njima nastao domaći razdor, osobito u plemenu Drekalovića: - medju rodovima Ivanovića i Popovića. Taj razdor medju rodovima olakšao je Turcima da ponovo preuzmu nadmoć i prevlast nad Kučima, tako da su Turci silom postavili Kučima novog vojvodu Djura Ilijina Ivanovića.
Bilo je medju Kučima i ljudi koji su išli kod vladike Petra I, a kasnije i Petra II. i radili na sjedinjenju Kuča sa Crnom Gorom, te je zaista 1831. godine došlo do sjedinjenja. Ali bilo je medju Kučima i dosta prevrtljivaca koji su od Turaka primali mito i nisu bili iskreno za to jedinstvo i red koji je hteo zavesti vladika Petar II. pa su davali veliki otpor, tako da od sjedinjenja ništa nebi jer su Turci i dalje postavljali Kučima poslušne vojvode.
Nakon ponovnog pokušaja za sjedinjenjem za vreme vlade kneza Danila, naidje i toga puta na samoživost i tvrdoglavi otpor nekih plemenskih glavara, koji se ne ustezahu tražiti Tursku pomoć protiv ovih težnji.
Kao posledica toga 1856. godine došlo je do DRUGE POHARE KUČA. Naime, knez Danilo je poslao vojsku sa svojim bratom Mirkom da milom ili silom prisajedini Kuče, sa Crnom Gorom i kazni neke neposlušne Kučke glavare. Naišavši na čvrst otpor od strane Kuča kod Bioča, vojvoda Mirko se vrati i sa Medunske strane udje u Kuče i sa vojskom napravi pravi pokolj, sekući glave ne samo neposlušnim Kučima nego i njihovoj djeci u kolevkama, bolesnim i iznemoglim starcima, te je zbog ovog divljaštva manjine, posle pala velika bruka i sramota za celu Crnogorsku vojsku.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:25




Kada je vojvoda Mirko Petrović sa svojom vojskom 1856. godine poharao Kuče opljačkao je crkvu na Medunu, a vraćajući se preko Kosora opljačkao je i Kosorsku. Njegova vojska polomila je i uništila sve spomenike i grobove ispred pravoslavne crkve, te mu se tom prilikom suprostavio Turo Djurov – potomak vojvoda Petrovića.
Za vrijeme prve pohare Kuča od strane Crnogoraca 1855. godine posječeno je 80 glava, najveći broj iz Kučke Krajine (Zatrijepča, Koća, Orahova i Fundine).
Braći Crnogorcima i vladajućoj kući Petrovića bilo je malo da se zadovolje ovolikom sječom glava, paljevinom i pljačkom, već su u narednoj 1856. godini izvršili drugi pokolj i poharu. Za vrijeme druge pohare Kuča od strane Crnogoraca 28. juna 1856. godine napravili su pravu pustoš. Ubijeno je oko 150 ljudi, žena i djece u kolijevkama. Opljačkano je 800 kuća i odnešen veliki deo imovine, zaplijenjeno preko 3000 grla sitne i 1000 grla krupne stoke. Dokument o ovom zločinu čuva se u Državnom arhivu na Cetinju.
No i pored dobrog reda koji je knez Danilo zaveo 1858. – 1860.godine, veliki deo Kuča ostao je pod Turskom vlašću sve do 1876. g. – kada su Kuči pod vođstvom vojvode Marka Miljanova ustali protiv Turaka i izvojevali više pobeda nad Turcima u velikom ratu 1876 – 1878. godine, kada je konačno došlo do potpunog sjedinjenja Kuča sa Crnom Gorom.

Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:25



MRNJAVČEVIĆI



Kada kralj Vojislav (sin Vojnov) Vojnović zarati sa Dubrovnikom 1359. godine, Srbi poharaše i opustiše okolinu Dubrovnika. Mir je bio sklopljen za 4000 perpera. Tada Veliko veće raspisa nagradu od 10.000 perpera ko bi ubio Vojislava i po 2000 perpera za glave Vojislavljevih sinova. Nakon sklapanja mira 1359. godine Vojislav ponovo zarati 1360. godine, ali je 1363. godine umro, te poslije njegove smrti upravljanje njegovom oblašću preuze mlada udovica sa svojom verovatno maloletnom djecom.
Još za života Vojislavljeva javlja se prilikom pregovora za mir sa Dubrovnikom 1359. godine kao druga moćna ličnost na dvoru, Vukašin, koji se pominje još za života cara Stefana Nemanje 1350. godine, kao župan u Prilepu u predelu u kome je polako zasnovao ''moć kuće''. Car Uroš ga je imenovao despotom, a njegov brat Uglješa bio je pod carem Stefanom (1346), kratko vreme namesnik u susedstvu Dubrovnika.
Oni su imali i brata Gojka, a njihov otac Mrnjava bio je neki vlastelin iz Livna, koji je posle živio kod Blagaja na Neretvi pa ga je car Stefan Nemanja pozvao sebi na dvor. Prema jednoj priči Hercegovačkog manastira Zografa na Svetoj Gori, Vukašin i njegova braća vode poreklo iz sela Opanaka (kod Omiša).
Ime Mrnjan pominje se i u jednoj povelji oko 1280. godine, u Trebinju gdje je on bio kao kaznac, ili blagajnik, kraljice Jelene, majke kralja Uroša II.
Kralj Vukašin je vladao od novembra 1366 – 137l. godine oblastima sa obe strane Šare sa gradovima: Prizrenom, Skopljem, i Prilepom. U jednoj povelji 1370. godine, kralj Vukašin se naziva gospodar zemlje Srpske i Grčke i zapadnih strana, te se spominje i njegova žena Alena i sinovi: Marko, Andrija i Dimitrije.
Trebalo je da se, po svoj prilici, najstariji sin Marko oženi jednom djevojkom iz Hrvatske kuće Šubića, kćerkom Grgura Pavlovića. Ona je živjela u Bosni kod bana Tvrtka i njegove majke, ali je zbog opiranja pape, bila sprečena udaja rimokatoličke vlastelinke za pravoslavnog kraljevića.
Najveći oslonac kralja Vukašina bješe njegov brat, despot Jovan – Uglješa, koji je upravljao pograničnom oblašću prema Grcima i Turcima na jugoistoku sa prestonicom u Seru. Sve vesti hvale ga kao hrabrog i valjanog čoveka. Njegova je žena bila kćerka jednoga od ranijih namjesnika u ovim krajevima, ''ćesara Vojihne''. Značajno je da se Uglješa u Srpskim i Grčkim poveljama, pored svoje despotske titule, piše sa punim atributima carskoga dostojanstva. Njegova je politika išla za tim da uspostavi crkveni mir sa Grcima i da sa njima načini savez protiv Turaka koji su već jako uznemiravali Srpske krajeve.
Balšići (koji su vladali Zetom) bili su saveznici i srodnici kraljevi. Djura Balšić oženio se Vukašinovom kćerkom Oliverom. Docnije je njegova žena bila Teodora, kćerka Dejanova, te prema tome sestričina cara Stefana, koja je prvi put bila udata za Žarkom, nekadašnjim namesnikom u Zeti.
Kralj Vukašin je u Makedoniji bio svuda priznat. Na granici prema zemlji cara Simeona, sedeo je Hlapen koji je, pored Bera i Vodena, držao po svoj prilici i Kostur, pa je kasnije postao tast Vukašinova sina Marka, koji se oženio njegovom kćerkom Jelenom.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:26



U velikoj bitci na Marici u kojoj učestvovaše kralj Vukašin sa sinom Markom i bratom Uglješom, u petak 26. septembra 1371. godine pretrpjeli su Srbi veliki i strašan poraz od Turaka. U boju pogiboše oba vojskovodje (Vukašin i Uglješa). Sahranjeni su oko 28 kilometara dalje od mjesta dogadjaja – bitke na Marici. Poslije ove bitke Turci počinju gospodarenje nad južnim Slovenima. Imali su otvorene sve puteve pred sobom. Turske konjičke vojske krstarile su kroz Makedoniju sve do Tesalije i Arbanije. Srpski kneževi u Makedoniji bjehu primorani da pobedniku plaćaju danak i daju pomoćnu vojsku: Kralj Marko (sin Vukašinov), despot Jovan Dragaš i njegov brat Konstantin i drugi.
U oblasti Uglješinoj nije se mogla zadržati njegova porodica. Njegova žena, kao kaludjerica Eufemija, iskusna i mudra žena, živjela je kod kneza Lazara, a posle njegove smrti kod njegove udovice, a svoje srodnice.
Najstarija kćer despota Lazara zvala se Jelača, a mladja Jerina - koja je bila udata za Jovana Kastriotu, sina Djurdja Kastriote (Skender-bega). Marija, sestra Djurdja Kastriotića – Skenderbega bila je žena Stefana Crnojevića.
Slepi Grgur (kojeg je Turski car oslijepio) bio je najstariji sin despota Djurdja, a mladji njegov sin bio je slepi despot Stefan. Imali su i sestru Maru. Toma Katakuzen bio je brat njihove majke Jerine, odnosno njihov ujak. Grgur je imao i jednog vanbračnog sina Vuka (despota). Grgur je umro 1459.godine.
Jovan Uglješa bio je sin despota Uglješe, a ćesar Uglješa - sin sevastokratora Vlatka oko (1402 – 1423. g.). Možda je otac despota Uglješe i kralja Vukašina bio car Uroš, koji je imenovao sina sevastokratora Vlatka, - Uglješu, za ćesara još dok je bio dijete od svojih 7 – 8 godina. Konstantin i Dragaš su bili sestrići Stefana Dušana.
Uroš je imao kraljevsku titulu pre nego što je postao car, dakle za života svog oca Stefana (Nemanjići).
To bi značilo da je: Stefan Dušan imao Stefana Uroša, - koji je imao Vukašina kralja), Uglješu (despota) i Gojka (vojvodu). Vukašin je imao: Marka (kralja) – koji nije imao potomstva. Dimitrija (župana) i Andriju.
Despot Uglješa je imao: Dejana, a ovaj Jovana i Konstantina.
Despot Jovan – Dragaš je imao; Uroša (cara), a on Vlatka (sevastokratora). Vlatko je imao ćesara Uglješu.
Vojvoda Gojko Mrnjavčević, nakon pogibije svoje braće: Vukašina i Uglješe, nastanio se u Skadar, gde je kratko vreme živeo do svoje smrti 1374. godine. Imao je sinove: Marka, Gavrila i Jovana (Jova) koji je ostao siroče u kolijevci, jer su mu majku uzidali u temelje Skadra na Bojani, kao što i kazuje narodna pjesma: - Zidanje Skadra.
Taj mali i hrabri Jovo, kasnije je postao rodonačelnik mnogih rodova u Kučima, među kojima se ubrajaju i RAKOVIĆI.
Žena kralja Vukašina zvala se Jevrosima (majka kralja Marka poznatijeg kao Marko Kraljević, opjevan u mnogim junačkim narodnim pjesmama).
Kralj Marko (sin Vukašinov) bio je vladalac s malom oblašću 1371 – 1394. godine. Priča kazuje da je Marko istjerao, zbog nemoralnog života, Hlapenovu kčerku Jelenu, koja se onda udala za Balšu Balšića i sa njim prešla u Zetu , ali je i Balša zbog njenog raskošnog života najpre zatvorio, a onda otjerao. Marko je poginuo sa Konstantinom u jednoj bitci sa Turcima 1394. godine u Vlaškoj i za sobom nije ostavio naslednika. Nakon toga njegova braća Andrija i Dimitrije su se sklonili u Dubrovnik, te je Dimitrije 1407. godine postao župan i kraljev kastelan grada Vilogoša.
Konstantin i Jovan Dragaš bili su sinovi carice Jevdokije (sestre cara Dušana) Konstantinova kćerka Jelena udala se za Vizantijskog cara Manojla Paleologa.
Interesantno je napomenuti da su se Srpski vladari medjusobno držali u veoma čvrstim prijateljskim vezama, vezujući se medjusobno udajama svojih odiva ili ženidbama svojih srodnika. Kasnije su se čak i pojedine njihove odive udavale za Turske careve i vladare, kako bi bolje učvrstili svoje prijateljske odnose i održali mir u svojoj zemlji.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:27



Mrnjavčići (Mrnjavčevići) su se u Kuče doselili negde krajem XIV. ili u prvoj polovini XV. vijeka tj. pre više od 500 godina. Jednostavnog bratstva Mrnjavčevića sada u Kučima nema, ali se to bratstvo sada drži jedino uspomenom, jer su se pojedini ogranci tog bratstva toliko namnožili i razrodili, da se smatraju kao samostalna bratstva pod zasebnim imenom. Radi lakše obrade ove materije ipak ću ih uzeti kao jednu celinu, odnosno jedno bratstvo sa raznim rodovima. Ovi rodovi pouzdano nabrajaju po 16 – 18 pasova od kada su se njihovi preci doselili u Kuče. Radi primera navešću pasove nekoliko rodova.
- Nikočevići u selu Kutima (po pričanju čuvenog pametara Sava Prentaševa Nikočevića): Toko (unuk Savov) – Miljan (sin Savov) – Savo – Premo – Deda – Vuko – Nikoč – Deda – Nika – Vuče – Vuka – Radič – Janko – Sekule – Deda – Glavat – Lješ – Panta (doseljen u Kuče) – Gavrilo – Nenada – Gojko – Mrnjač.
- Dedići u selu Berovi (po kazivanju Djoka Punišina Dedića): Gavro (Djokov sin) – Djoko – Puniša – Deda – Prentaš – Božo – Prentaš – Deda – Maraš – Stanko – Dreca (vojvoda) – Deda – Andrija – Petar – Panta – Nenada – Jovo – Gojko Mrnjavčević – Mrnjač.
- Nikezići na Bezihovu po nabrajanju starca Bora Otaševa Nikezića : Arso (Borov unuk) – Jovan – Boro – Otaš – Novo – Periša – Janko – Vuča – Vuksan – Jovan – Sekule – Niko – Radičko – Nikeza – Mauro (ili Marin) – Nenada (doseljen u Kuče) – Jovo – Gojko – Mrnjač.
- Djurdjevići u Podgradu po kazivanju starca Pauna Radonjina Vujoševića, za njegove srodnike: Zarija – Novica – Radovan – Vata – Nikaš – Djuro – Miro – Ljuljo – Nika – Maraš - Milija i Vujoš (doseljeni u Podgrad sa Liješti) – Marale – Radonja – Vuka – Djuro – Ponta (doseljen u Kuče) – Nenada – Jovo – Gojko – Mrnja.
Prema predanju i kazivanju mnogih pametara iz više Kučkih sela, Mrnjavčevići vode poreklo od vojvode Gojka, brata Srpskog kralja Vukašina, a Gojkova porodica po njegovoj smrti morala je bežati iz Skadra od Turaka, te se uklonila u jednom seocu Bardanji ili Brštanu u dubokoj dolini rijeke Cijevne. Tu su Mrnjavčevići probavili dva pasa i namnožili se u dosta jako bratstvo, ali su ujedno i primili katoličku veru, jer tamo nije bilo pravoslavnih sveštenika.
Zbog teškog života u tesnoj dolini rijeke Cijevne, Mrnjavčevići krenu odatle na zapad tražeći bolje mesto za življenje Kada su došli na brdo Rašnik više Orahovskog sela Podgrada, ugledaju u poljima današnjeg Orahova ljude, gde rade zemlju. Mrnjavčevići ih iznenada napadnu, nešto pobiju, a nešto rastjeraju i zauzmu njihovu zemlju.
Tako su se Mrnjavčevići najpre nastanili u jednom delu Orahova, pa su se kasnije odatle širili po okolnim Kučkim selima: Bezihovo, Dučiće, Uble, Krivi Do i Kržanju. Nesumljivo je dakle da su Mrnjavčevići došli u Kuče sa jugo-istoka kao jako bratstvo, da su bili od znatnijeg Srpskog roda i da su se morali kriti od Turaka najpre u severnoj Albaniji, gde su se nevoljom pokatoličili, pa su bez sumnje naučili i Albanski jezik, te su oni možda prvi donijeli medju Kučke Srbe katoličanstvo i Srpsko-Albansku dvojezičnost koja se na Orahovu i do današnjih dana zadržala.
To je suština svih priča o poreklu Mrnjavčevića i u tome se svi pripovedači uglavnom slažu, jer nema nikakvih pisanih podataka prema kojima bi se to moglo proveriti. Inače, svi glavni rodovi Mrnjavčevića sada slave SVETOG DIMITRIJA – MITROV DAN, te je to nesumljivo njihov stari svetac i njihovo krsno ime.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:28


U pojedinostima se razna kazivanja dosta razilaze, a nije ni čudo sobzirom da se predanja odnose za period od preko 450 godina. U delima Ljubomira Kovačevića, Tome Orahovca i vojvode Marka ima dosta mimoilaženja i nesaglasnosti o unucima i praunucima Gojka Mrnjavčevića, a takodje i u kazivanjima pripovedača iz većine Kučkih sela.
Tako naprimer Toma Orahovac kaže da je jedan Gojkov unuk, Nenad, imao pet sinova: Mara, Leša, Tiha, Petra i Pantu, a drugi unuk vojvode Gojka , koji se takodje zvao Gojko imao je sina Djurdja. Ovaj Djurdj je kao vojvoda išao zajedno sa svim svojim rodjacima u rat, koji je vodio despot Djuradj Smederevac protiv Turaka, a od odraslih kod kuće je ostao samo Panta. U ratu su izginuli svi rodjaci vojvode Djurdja Mrnjavčevića, samo je on sa još jednim ostao živ, ali se više nijesu vraćali u Kuče. Tako je u Kučima kao glavni predstavnik bratstva Mrnjavčevića ostao samo Panta, pa ga je narod izabrao sebi za vojvodu.
Ovaj primer Tome Orahovca naveo sam zbog toga, što danas svi Mrnjavčevići (osim Bezihovaca), dovode sebe od toga Pante, ali drugačije nego što kaže Toma Orahovac. Oni tvrde isto kao i vojvoda Marko, da je Panta imao pet sinova: Petra, Djurdja, Tiha, Leša i Mara i onda nabrajaju, koji su se rodovi Mrnjavčevića od tih Pantinih sinova začeli.
Vrlo je verovatno, da je ovo narodno dovodjenje gotovo svih Mrnjavčevića od Pante tek kasnije udešeno i da je poteklo otuda što je Panta bio neka vrlo čuvena ličnost, te su i ti rodovi Mrnjavčevića, koji su vodili poreklo od Pantinih rodjaka, istakli Pantu za svoga pretka.
Iz mnoštva imena i kazivanja, koja sam naveo, nemoguće je tačno izvesti kako su se Mrnjavčevići granali. Zato neću navoditi narodno nabrajanje rodova od one petorice nazvanih Pantinih sinova, iz razloga što se ta nabrajanja medju sobom ne slažu. Glavno je to da su se Mrnjavčevići zaista brzo namnožili i da su zbog svog uglednog porekla u narodu stekli veliko poštovanje i zadobili vojvodsko dostojanstvo.
Na osnovu podataka pouzdano se može reći za ove rodove da su poreklom od Mrnjavčevića: Kućani i Djurdjevići (Podgradjani) u Orahovu, svi Dučići, Žikovići sa Ranjkovićima (Dabićima) na Ublima. Svi ovi rodovi slave od starine SVETOG DIMITRIJA, ali po jednoglasnom tvrdjenju svih Kuča, od Mrnjavčevića potiču Berovjani i Perići u Orahovu i ako slave Svetog Jovana, kao i Kostrovići na Ublima, Nikezići na Bezihovu (sa Vučevićima i Dmitrovićima), koji slave SVETOG NIKOLU. Takodje se tvrdi da su i Krivodoljani poreklom od Mrnjavčevića, ali je samo jedan deo mogao biti od toga bratstva.
Za Berovjane, Periće, Kostroviće i Nikeziće postoji velika verovatnoća da su njihovi preci poprimili slave starih bratstava, medju koje su se naselili ili u čije kuće su možda ženidbom ušli, a moglo je tu biti i onih stapanja novih došljaka sa starim zatečenim bratstvima te su došljaci tako mogli promeniti slavu, da bi se mogli uzajamno pohoditi o slavama.
Marko Miljanov u svom delu ''Pleme Kuči'' (str.340) kaže: ''Ljudi iz Hercegovine i Crne Gore kazivali su mi da je ranije postojao običaj da kad se neko doseli u koje selo i nastani u kakvo bratstvo, onda je morao primiti slavu bratstva u koje se naselio.''
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:29



Berovljani (25 porodica) se sada zovu Dedići, Ljačevići i Paljevići. Od Paljevića su Arovići, sada Podgorički muslimani, Lazorčani i Perići (19 porodica) . Ima ih od skora preseljenih kod Ulcinja, u Novom Selu i u Zeti.
Od Bezihovskih Nikezića razvila se još grana Vučevići (oba roda ukupno oko 40 porodica), a od Vučevića su Dmitrovići u Gornjem i Donjem Momču (oko 25 porodica), koji su se tamo preselili pre 13 pasova. Sa Bezihova su se još odselili: Muratagići, sad muslimani u Gusinju: Birovi (Dmitrovići, svakako najbliži ogranak sa Momčanskim Dmitrovićima) u Maštama i Babini u predelu Polici u Vasojevićima:
Drakulovići - hrišćani, u Vojnom Selu izmedju Plava i Gusinja: Drakovići – veliko bratstvo u Grahovu; a ima Nikezića i Vučevića preseljenih u Kolašin, Sandžak i Srbiju. Od njih su RAKOVIĆI u Vasojevićima – u Gornjim selima kod Ivangrada, današnjih Berana. (Vidi opis od popa B.Lalevića i Ivana Protića u III. Knjizi ''Naselja Srpskih zemalja'', s.723).
Žikovići na Ublima (24 porodice), bili su najpre na Kutima, pa se se preselili na Uble. Njihovi rodjaci Ljuševići ostali su na Kutima, ali su se u vreme Prve Kučke Pohare 1774. godine odselili u Kolašin i sad su tamo muhamedanci. Od Žikovića ima odseljenih u Srbiju (6 kuća) i na Ucinj (2). – Ranjkovići (8 porodica), koji su se najpre zvali Dabići, došli su na Ubli iz Bezihova pre 11 pasova u kuću nekih Ranjkovića (možda njihovih rodjaka ), koji su odselili u Srbiju. Od Dabića su Komatine u selima: Donjoj Ržanici i Zagorju. Slave i tamo Dmitrov-dan. Pošto tamošnje narodno predanje tvrdi, da su oni došli kao katolici, znači da su se oni morali doseliti vrlo davno, kada Kučki katolici još nisu bili prešli u pravoslavlje. Kostrovići (10 porodica) na Ublima selili su se još samo na Prikalj: Od njih su postali Krcalovići ( 2 porodice).
Zna se pouzdano da se u Krivi Do pre deset pasova doselilo bratstvo Ljuljanovići poreklom iz Dinoše, te se tako sa bratstvom Mrnjavčevića steklo, odnosno stopilo u jedno bratstvo, uzevši i njihovu slavu.
Krivodoljanima se zove i stanovništvo Gornje i Donje Kržanje jer se ono doselilo iz Krivog Dola, te ako ih uzmemo kao jedno bratstvo znači da danas u Kučima ima oko 330 porodica Mrnjavčevića. Njihovi rodovi ne samo što su se po Kučima razgranali, nego su se i vrlo mnogo raseljavali iz Kuča, tako da se u najmanju ruku isto toliko Mrnjavčevića iselilo koliko ih danas živi u Kučima.
Rod Djurdjevići živeo je najpre na Ublima i Liještima. Oni na Ublima su se bili poturčili, te su u drugoj polovini XVII. vijeka isterani iz Kuča. Naseljeni su u Podgoricu gde i danas žive. Od onih sa Liješta veliki deo su istisnuli Drekalovići, te su dva brata : Milija i Vujoš Mrnjavčević, pre oko 11 pasova došla u Podgrad i od njih su sada Podgradski rodovi: Milići (40 porodica) i Vujoševići (takodje 40 porodica), dok su na Liještima ostale samo dvije porodice Djurdjevića.
Od Podgradskih Djurdjevića ima mnogo iseljenih: Od Milića su Ganići (40 kuća) sada muslimani naseljeni u Kolašinu, Bijelom Polju i Rožajama. Od Vujoševića su Radonjičići, takodje muslimani u Gusinju (oko 70 kuća), a od pre dvadesetak godina preseljeni su i u Kosovsku Mitrovicu gde ih sada ima oko 30 kuća. Micanovići su takodje od Vujoševića (40 kuća). Bili su najpre u Kolašinu pa su se preselili u Srbiju: Klikovci u Zeti od Vujoševića, kao i Pajovići (od Vujoševića), hrišćani i muhamedanci u Vladnama u Zeti. Od oba roda Milića i Vujoševića ima u Srbiji (u Vasiljevcu), kao i Preljevića u Kolašinu.
Kućani se dijele na: Nikočeviće i Drakuloviće (oko 15 kuća). Od njih su se iselili: Maljevići, sada muslimani u Gusinju i Prenkići (sada Martinovići) u Bijelom Polju i drugim krajevima.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:30



Krivodoljani, sjedinjeni u jedno bratstvo sa Ljuljanovićima, jako su se namnožili, te su najpre osnovali još dva sela u Kučima: Donju i Gornju Kržanju, prvu pre šest, a drugu pre pet pasova. U Krivom Dolu je ostalo samo šest porodica Prentića i dvije kuće Zonjića. U Donjoj Kržanji su rodovi: Milići (9 porodica), Lalevići (od njih su Manojlovići, Mrkulići, Arambašići, Rajčetići i Draškovići – ukupno 42 porodice), Prentići sa Goševićima (ukupno 13 porodica) i jedna porodica Bećkovića. U Gornjoj Kržanji ima 9 porodica Krivodoljana: Dmitrovići, Perkovići, Mijovići, Baljušić (sada Ljakić) i Vujošković (sada Nikić).
Od Krivodoljana su se iselili: Krgovići (oko 15 kuća) u vreme Prve Pohare, u Polja kod Kolašina i Mojkovca, Golubovići i Bajići u Srbiju: Mrkulići (sada muhamedanci) u Gusinje, Mirkovići (sada Ljuljanovići 9 porodica) u Vasojeviće – sadašnju Lešnicu: Šćepovići (4 kuće u Podgoricu, 3 kuće na Rijeku, 4 kuće u Nikšić) : Perkovići (4 kuće) u Podgoricu; Bućići (3 porodice) u Kučke Doljane; Ilić u Berane; Krivodoljani u Mal – Brinj kod Ucinja; Janjići (Mijovići) na Ucinj (4 kuće) i u Srbiju (3 kuće); Jakjevići su se takodje iselili u Srbiju.
Ljuljanovići – Srbi, potisnuti od Arbanasa pre oko desetak pasova, krenuli su iz predela Dinoše, sa mesta Gruik Luke iz sela Ljuljana, te su dva brata – Koja i Ćetko Ivanov, prešli u Kuče. Najpre su se nastanili na mestu Ledinama u Fundani, gde su živeli neko vrijeme zajedno, a zatim se razdvoje i Ćetko ostane na Ledinama, a Koja se najpre nastani na njivama Grkovića, a posle predje u Krivi Do. Nastanivši se u Kuče, orodili su se sa starim Kučima (Krivodoljanima), koji su bili Mrnjavčevići, pa su se tako stopili u jedno bratstvo, zamenivši svoju slavu Sv. Nikolu, za slavu Mrnjavčevića Sv. Dimitrija.
Od Ćetka Ivanova, koji je ostao na Ledinama, vode poreklo današnji Ledinjani (8 porodica) i svi su muslimani, i ako znaju da su prije nekoliko pasova svi bili katolici. Sada se dele na: Mustafagiće (po Mustafi Ćetkovu), Prekoviće i Curiće.
Sada je vrlo teško izdvojiti prave stare Krivodoljane od Ljuljanovića, a evo i jednog rodoslova za Manojloviće (koji su poreklom od Ljuljanovića): Paun – Nikola – Pujo – Radonja – Veljo – Iko – Manojlo – Lale – Ćetko i Koja – Ivan.
Pored ovog, napred sam već naveo nekoliko rodoslova za rodove: Nikočevića, Dedića, Nikezića i Djurdjevića, od njihovog zajedničkog PRAOCA – Mrnje Mrnjavčevića i to po muškoj liniji samo najstarije braće koji su nasledjivali ova bratstva mada se zna da su mnogi od njih imali više braće, sinova, unuka i praunuka, od kojih je nastao veliki broj rodova (od Mrnjavčevića), a koje sam već napred nabrojao. Sve je ovo iz razloga što nema pisanih dokumenata na osnovu kojih bi se mogao utvrditi tačan broj potomaka svakog pojedinačnog člana u nizu, ali se za veliki broj ovih nabrojanih može pouzdano tvrditi da su rodonačelnici pojedinih bratstava. Tako možemo predpostaviti da su od njihovih imena nastali pojedini rodovi kao naprimer: Od Duke – Dučići, Žike – Žikovići, Pera – Perići, Dmitra – Dmitrovići, Ljača – Ljačevići, Ljake – Ljakići, Palja – Paljevići, Ara – Arovići, Laza – Lazorčani, Murata – Muratagići, Draka – Drakulovići, Daka – Dakovići, Ljuše – Ljuševići, Krcala – Krcalovići, Prenka – Prenkići, Martina – Martinovići, Zonja – Zonjići, Lala – Lalevići, Manojla – Manojlovići, Rajčete – Rajčetići, Draška – Draškovići, Goše – Goševići, Bećka – Bećkovići, Perka – Perkovići, Mija – Mijovići, Nika – Nikići, Krga – Krgovići, Goluba – Golubovići, Baja – Bajići, Mrkule – Mrkulići, Ljulja – Ljuljanovići, Šćepa – Šćepovići, Buće – Bućići, Ilije – Ilići, Mirka – Mirkovići, Nikeze – Nikezići, Vuče – Vučevići, Janka – Jankovići, Raka- RAKOVIĆI i.t.d...
Takodje znamo da su mnogi ovi rodovi nastali i onim stapanjem pojedinih porodica, kako je napred već navedeno, a o čemu bi možda neki bolji pametar iz svakog pojedinačnog bratstva, mogao bolje i detaljnije objasniti.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:31


Miljan Jokanović je u svojoj knjizi ''Pleme Kuči'' – etnička istorija, detaljno opisao bratstva Mrnjavčevića i Drekalovića kao najmnogobrojnija bratstva od doseljenih Kuča. '' Od Mrnjavčevića su sledeća bratstva, koja sada žive u Kučima, u Podgradu: Vujoševići i Milići. Vujoševićima su se pripojili Pepići, koji su se doselili iz nepoznatog mjesta. Vujoševići se dijele na manje ogranke i to na Maraševiće, po Marašu Vujoševu: Mašanoviće, po Mašanu Vujoševu i Radeviće, po Radu Vujoševu. Pepići se ne dijele na takve ogranke.
Milići se dijele na Dečkoviće, Ljumanoviće i Makoviće. Drekovići se, unutar sebe dijele na: Dečkoviće, po Dečku Nenovu: Niljiće po Nilji Nenovu i Peroviće, po Peru Premovu. Mašanovići se dijele, unutar sebe, na tri ogranka: Dragoviće, po Dragu Akovu: Miroviće po Miru Radevu i Rašoviće po Rašu Djekinu. Makovići se zovu po Maku – Marašu Grabljenovu i Kaljevići po Kalju Dike Grabljenova.
U Kutima žive: Vučinići, Drakulovići i Nikočevići. Vučinići su prezime dobili po Vučini, Drakulovići po Drakulu, a Nikočevići po Nikoču. Oni su sinovi Dede Nikina.
U Berovi su od Mrnjavčevića Dedići, Ljačevići i Paljevići. Dedići su dobili prezime po Dedi Andrijinu: Ljačevići po Ljaku Djerkovu i Paljevići po Palju, koji se nalazi na desetom koljenu, računajući odozdo u rodoslovu. Od Ljačevića su Braljići i Djekići kao i Stakići koji su se iselili u Vasiljevac – Toplički kraj 1879. godine. Od Paljevića su Arovići.
Perići u Lazorcima su prezime dobili po Petru (Peru) Pantinu.
Od Mrnjavčevića na Ublima žive: Živkovići, Kostrovići, Neljevići i Rajkovići.
Rajkovići su od Dabića, a ovi od Dedića. Od Rajkovića su Gudovići u Brskutu. Živkovići su dobili prezime po Živku Popovu. Žikovići se dijele na: Adžijiće, koji su prezime dobili po Adžiji Ljaketinu. Od Adžijića su Stojanovići koji su prezime dobili po Stojanu Joka Adžijina: Mirovići po Miru Rada Mirova. Od njega su: Djurovići, Ljašovići i Ljakovići. Djurovići su dobili naziv po Djuru Radosava Mirova, Ljašovići po Ljašu Radosava Mirova. Od Djurovića su Milići u Merdarima, koji su dobili prezime po Miliću Djura Radosavova. Od Ljašovića su Spasojevići, a od ovih Ljakovići. Mijatovići su od Mijata Mira Radeva, a Ljakovići od Ljaka Janka Mijatova, Od Mirovića su Maksimovići i Ilići.
Nelevići na Ublima potiču od Vuka Ivanova Krivodoljanina. Prezime su dobili po Nelju Maraša Nikolina. Od Nelevića su iseljeni: Raičevići u selu Lazi u Plavsko – Gusinjskoj oblasti i Radulovići u okolini Orašja kod Peći.
Kostrovići na Ublima (sada od skora Boškovići po Bošku Mijatovu) prezime su dobili po Kostru – Krstu Bjelanovu. Od Kostrovića su Krkovići u Podgorici po Krku Kostrovu, kao i Ličine u Bihoru i Koritima.
U Fundini sada žive Glavatovići i Ćetkovići. Glavatoviće u Rašovićima nazivaju Paćukićima kojih ima na Novom Selu i Podgorici. Glavatovići na Brijegu Ciknića, su prezime dobili po Glavatu Lešovu. Ima ih pravoslavnih i muslimana. Od Glavatovića su Gašići u selu Glavičici kod Peći. Prezime su dobili po Gašu Paunovu. Glavatovići u Milovancu sada se prezivaju Kuči (muslimani). Jedan dio Glavatovića se preselio u Medjugorje, gde su uzeli prezime Djurići, po svom pretku Djuri. Jedan njihov ogranak je prešao u islam i sada se prezivaju Abdulahovići.
Ćetkovići u Ledinama potiču od Ćetka Ivanova iz Krivog Dola, koji je sa bratom Kojom dobio zemlju od Skadarskog vezira u Dinošu, odakle su ih kasnije istisli. Ćetkovo potomstvo je prešlo u islam. Dijele se na: Mustafiće, Prekoviće i Curiće. Ima ih pored Ledina u Dinoši gde se prezivaju Ljuljanovići, od kojih su Jusuframići u Podgorici i Sarajevu, a ima ih odseljenih u Skadar i Njujork.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:32


U Dučićima, od Mrnjavčevića sada ima deset bratstava: Vuljevići po Vulju Jovanovu (Osmanu), Dragovići po Dragu Maškovu, Djurovići po Djuru Miloševu, RAKOVIĆI po RAKU Mirovu, Ivanovići po Ivanu Arsovu, Mitrovići po Mitru Maškovu, Milići od nekog Milića koji su se vjerovatno pripojili Dučićima. Radovanovići su dobili prezime po Radovanu Mitrovu – Smajlovu, Savovići po Savu Mijatovu i Cekovići po Ceku Miloševu.
Nikezići u Bezjovu su dobili prezime po svom pretku Nikezi Marinovu – Mrnjavčeviću. Od Nikezića potiču Vučevići. Nikezići se dijele na četiri ogranka: Bojaniće, Drekoviće, Djekiće i Peroviće. Bojanići su dobili prezime po Bojani, ženi Raka Perišina, a Perovići po Peru Raka Perišina. Drekovići se nazivaju po Dreku Perišinu i od njega su Djekići. Drugi ogranak Drekovića su Lazovići po Lazu Joka Perišina. Jelikići su dobili naziv po Jeliki – Radiča Jankova. Od njih su Djurići po Djuru Nova Mićunova. Od Nikezića su DREKALOVIĆI, Arsovići, Tukovići, Memedovići, Pavlovići, Muratagići i Vukotići u Plavsko – Gusinjskoj oblasti.
Vučevići na Bezjovu potiču od Nikezića. Prezime su dobili po svom pretku Vuči Vuksanovu. Jovan Erdeljanović napominje da su RAKOVIĆI u Beranama verovatno od Vučevića. Kod nabrajanja pasova Nikezića u stvari, nabrajao je pasove Vučevića. (str.31) Vučevića ima iseljenih u Bar, Aleksinac, Nikodim kod Uroševca, Vasiljevac i Mirovac, Toplički kraj, Podujevo, Šušanj, Prištinu i Podgoricu. Ogranak Vučevića u Podujevu i Mirovcu promijenio je prezime po Dragu Vuljevu i sada se prezivaju Dragovići. Na Momče, od Vučevića iselili su se Dmitrovići koji su uzeli prezime po Dmitru Stjepa Vuksanova. Sada imaju prezime Mitrovići jer su slovo D izostavili. Od Dmitrovića ima iseljenih u Buče kod Berana i u Mašte u Polici (u Vasojevićima). Mitrovići imaju i ogranak Prelića. Od Vučevića su i JANKOVIĆI iz Gornje Morače.
PERO VUKAJLOV VUČEVIĆ iz Novog Beograda, po mojoj inicijativi, veoma slikovito i detaljno je izučio svoje pretke i potomke i prikazao njihove rodoslove u svojoj knjizi VUČEVIĆI IZ KUČA – hronika bratstva, izdatoj u Beogradu 2007. godine.
Pošto mi je Pero dostavio i poklonio jedan primerak te knjige, a imajući u vidu da potičemo od istih predaka i imamo neke iste svoje korene ovim putem mu dugujem veliku i neizmernu zahvalnost.
U Brskutu od Mrnjavčevića žive: Gudovići i Durkovići. Gudovići potiču od Rajkovića, a Durkovići od Nikezića. Prezime su dobili po Durku, kome je pravo ime Sekula Otaša Martinova.
U Krivi Do su se poslije odseljenja na Kržanju zadržali Zonići i Prentići.
U Kržanji, od Mrnjavčevića žive: Arambašići - Mrkulići koji su potomci Novaka Uljeva.
Bojovići su prezime dobili po Boju Veša Ljakina. Oni su najsrodniji sa Gašovićima, Pakevićima i Prentićima, a mogli bi se kao zajednički ogranak nazvati Vešovići po Vešu Ljakinu. Gašovići su dobili prezime po Gašu Radonje Vešova.
Draškovići – Mrkulići, srodni su sa Arambašićima, Rajčetićima i Perovićima. Prezime su dobili po Drašku Jovanovu – Dumanovu, pa ih nazivaju i Dumanovićima. Naziv Mrkulići su dobili po ženi Novaka Uljeva. Ona je jednom prilikom bila ljuta na porodicu, tako da je njen djever Ljuljan rekao: - '' Što si se Mrkuljo naoblačila ''?...
Zogovići potiču od Zoga Pejčina Ljuljanova. Zonjići su prezime dobili po Jagodi ženi Mrva Lazova. Ona je imala nadimak Zonja te su se po njoj tako prozvali. Iz ovog bratstva bio je čuveni junak i zakleti Turski krvnik Ilija Kuč koji je sa RAKOM Djurićem više godina četovao. On je bio sin Tura Radosava Lazova. Njega i RAKA su opjevale mnoge Srpske i Arbanaške pjesme i ovjekovječile ga kao velikog ''ili najvećeg junaka svoga vremena''.
Krgovići potiču od Krga Ljalja Pejčinova, po kome su dobili prezime. Oni su za vrijeme prve pohare Kuča od strane Turaka l774. godine izbjegli u Rovca, odatle u Polja Kolašinska, a onda u Štitaricu, Mojkovac, Podgoricu, Osijek, SAD i Englesku.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:32




Manojlovići u Donjoj Kržanji, potiču od Manojla Ljalja Pejčinova, po kome su dobili prezime. Oni su srodni sa: Mirkovićima, Nikolićima, Ćetkovićima i Pajovićima.
Miljići u Donjoj Kržanji su dobili prezime po Milji, ženi Radoja – Adža Ljucina, od koga su i Šćepovići.
Mirkovići su dobili svoje prezime po Mirku Ikovu. Oni su ogranak Manojlovića.
Nikolića u Kržanji ima dva bratstva: Jedni potiču od Djurice Ivanova. Od ovih Nikolića su: Veljovići, Krstovići, Mijovići kao i Mitrovići. Oni su se granali sledećim redom: Od Nikolića su Mijovići; Od Mijovića su Veljovići i Krstovići: Od Veljovića su Mitrovići. Veljovići su od Velja Perova.
Mitrović se prvi prozvao Radosav Matijin, jer su prelaskom u Srbiju dva rodjena brata dobili dva različita prezimena te ovako grananje dovodi ne samo do teškoća u obradi rodoslova, već se veoma lako gubi bratstvenička veza.
Nikolići koji sada žive u Kržanji, potiču i prezime su dobili po Nikoli Ljaljevu, koji je poginuo za vrijeme prve pohare Kuča od strane Turaka 1774. godine. Po srodnosti, bliski su sa svim bratstvima koja po šemi rodoslova potiču od Ljalja Pejčinova.
Pajovići potiču od Paja Ljalja Pejčinova, po kome su dobili prezime. Pakevići su dobili prezime po Paku Boja Vešova.
Perovići su dobili prezime po Peru Jovanovu (Dumanu). Srodni su sa Draškovićima jer su Draško i Pero bili braća. Pripadaju Mrkulićima.
Perkovići, Mitrovići, Jovanovići i Savići su medjusobno bliski i srodni, jer potiču od zajedničkog pretka. Perkovići su dobili prezime po svom pretku Perku. Perko i Maur su sinovi Mirkovi. Od Maura je Martin i Miloš. Od Martina je Savo i od njega su Savići, a od Miloša Maurova su Jovan i Mitar. Od Jovana su Jovanovići, a od Mitra Mitrovići.
Rajčetići su od Mrkulića. Prezime su dobili po Rajčeti Novakovu. Rajčeta i Mitar su braća. Od Mitra su Arambašići, Draškovići, Perovići i Rajčetići. Naziv Mrkulići su dobili po ženi Novaka Uljeva. Ljuljan Uljev je brat Novakov.
Ćetkovići u Kržanji, dobili su prezime po Ćetku Ljalja Pejčinova.
Šćepovići u Kržanji, dobili su prezime po Šćepu Mitra Radonjina. Najbliži rod su im Miljići na Kržanji.
Djikići, kao bratstvo, žive u Djakovici. Oni potiču od Krivodoljana .
Prentići u Krivom Dolu – Cviljinu, dobili su prezime po ženi Joka Bojova koja se zvala Prenta.
Prezimena po ženama dobijena su u najvećim slučajevima, kada je žena ostala udovica, a pogotovo ako su im muževi poginuli u ratovima, tako da su djecu u tim slučajevima zvali po majci, jer je ona preuzimala glavnu brigu o djeci oko izdržavanja i vaspitanja, tako da su prezimena i ostala po majci.
Od Krivodoljana su se iselili: Bajići i Golubovići u Srbiju; Zonjići u Srbiju i Vogošću kod Sarajeva; Ilići u Berane; Nikolići u Mal. Brinju – Ulcinj; Mijovići u Bricku Goru; Mirkovići u Podgoricu, Lješnicu i Plavsko – Gusinjsku oblast; Mitrovići u Metohiju i Kruševac. (Mitrovići u Kruševcu su od Veljovića). Nikolići – Krstovići su iselili u Vasiljevac – Toplica; Perkovići u Doljane i Podgoricu; Prentići kod Leskovca i Djakovice; Pakevići u Mačju Stenu, Toplici i Nevoljanima kod Vučitrna; Šćepovići u Podgoricu, Nikšić, Rijeku Crnojevića, Šavnik itd...
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Pon 16 Nov 2015, 12:33


Prikaz bratstava od Mrnjavčevića



1. Mrnjačevići – Mrnjavčevići 47. Nikočevići
2. Dedići 48. Živkovići
3. Ljačevići (Dedići) 49. Adžijići od Živkovića
4. Paljevići (Dedići) 50. Stojanovići od Adžijića
5. Arsovići (Paljevići) 51. Milićevići od Živkovića
6. Gudovići (Dedići) 52. Žikovići – Živkovići
7. Spasojevići (Dedići) 53. Maksimovići
8. Rajkovići (Dedići) 54 Spasojevići
9. Perovići (Rajkovići) 55. Ljuljanovići
10. Stakići (Dedići) 56. Neljevići
11. Djekići (Dedići) 57. Rajčetići
12. Djurdjevići 58 Arambašići
13. Vujoševići (Djurdjevići) 59 Kaljevići
14. Klikovci (Vujoševići) 60 Ćetkovići
15. Vukovići (Vujoševići) 61 Mijovići od Ljuljanovića
16. Pepići (Vujoševići) 62 Perkovići od Ljuljanovića
17. Milići (Djurdjevići) 63 Mitrovići od Ljuljanovića
18. Radonjičići (Djurdjevići) 64 Jovanovići od Ljuljanovića
19. Rašovići (Milići) 65 Savići od Ljuljanovića
20. Dučići 66. Gošovići
21. Milići (Dučići) 67 Prentići od Bojovića
22. Dučići (RAKOVIĆI) 68 Bojovići
23. RAKOVIĆI (Dučići) 69 Pakevići od Bojovića
24. Cekovići (Dučići) 70 Miljanići od Ljuljanovića
25. Djurovići (Dučići) 71 Šćepovići od Miljića
26. Vulevići (Dučići) 72. Marići od Milića
27. Ivanovići (Dučići) 73 Kostovići od Marića
28. Radovanovići (Dučići) 74. Manojlovići
29. Dragovići (Dučići) 75 Markovići od Manojlovića
30. Savovići (Dučići) 76 Krgovići od Manojlovića
31. Mitrovići (Dučići) 77 Ćetkovići (pravoslavci)
32. Nikezići 78. Nikolići (a )
33. Durkovići (Nikezići) 79. Pajovići
34. Vučevići (Nikezići) 80 Zogovići
35. Dmitrovići (Mitrovići) 81. Jusiframići
36. Dragovići (Vučevići) 82. Janjići
37. Djurići (Vučevići) 83 Veljovići
38. Perići 84 Krstovići od Mijovića
39. Kuč (Perići) 85 Aksovići od Krstovića
40. Glavatovići 86. Mitrovići (b ) od Veljovića
41. Kuč od Glavatovića 87 Krstovići od Mrnjavčevića
42. Gašići od Glavatovića 88 Boškovići od Kostrovića
43. Vučinići 89 Nikolići ( b )
44. Orahovac od Vučinića 90 Krkovići od Kostrovića
45. Miljevići od Vučinića 91. Krdžići od Zogovića
46. Drakulovići 92 Draškovići
47. Perovići 93 Zonjići

Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:24



DREKALOVIĆI



Pošto su znatno kasnije doseljeni u Kuče, Drekalovići se nisu mogli onako kao naprimer Mrnjavčevići sliti sa starim Kučima u jednu čvrstu celinu, nego su ostali kao zasebna grupa. Drekalovići su uspeli da se neprekidno održe kao jako, dobro organizovano i povlašćeno vojvodsko bratstvo.
Ovo najveće i najjače Kučko bratstvo vodi poreklo od svog praoca Drekala, za koga se pouzdano može reći, da je živeo sredinom i u drugoj polovini XVI. veka. Ovo se može tvrditi i po tome što je Marjan Grbičić u svom opisu Skadarskog sandžakata od 1614. godine zapisao, da je tada bio u Kučima knez ili vojvoda Lale Drekalov (Rov.. Černogor. I, s. 8o9), što znači da je Lale bio Drekalov sin, što jednoglasno potvrdjuje i narodno predanje, a svi rodovi Drekalovića sasvim saglasno nabrajaju po 13 – 14 svojih pasova od Drekala do danas i što se predanje potpuno slaže po vremenu sa podatkom Boličinim, jer 13 – 14 pasova obuhvataju vreme od 320 do 350 godina.
O Drekalovom poreklu imamo u književnosti podatke kod Rovinskog (Černogor II. s- 78 i 79), kod vojvode Marka (Pleme Kuči 15 – 19) i kod Tome Orahovca (Pleme Kuči str. 343.). Rovinski saopštava neke tri verzije o Drekalovom poreklu, od kojih se ni jedna u Kučima ne priča u takvom obliku, kao što ih je Rovinski zapisao. Verovatno ih on nije mogao čuti od Kuča, već od nekih drugih ne upućenih ljudi, koji su bili nedovoljno ili pogrešno obavešteni o Kučkim predanjima, ali se u Kučima ipak trojako, ali drugačije, priča o Drekalovom poreklu: - Jedno kazivanje je zapisao vojvoda Marko i u njemu se slažu svi Drekalovići: - Drugo predanje kazuje jedan deo starih Kuča, naročito Kućani u Orahovu (kao naprimer Savo Prentašev Nikočević, dok se u Podgradu može čuti i treća verzija.
Po pričanju Drekalovića njihov je praotac Drekale unuk Arbanaškog kneza i čuvenog junaka Djurdja Kastriota (Skender-bega) od sina mu Jovana.
Jovan je, vele, po smrti očevoj pobegao u Italiju, a ostavio ''djetinju'' (trudnu) ženu, koja se skloni od Turaka u svoj rod, u Arbanaško pleme Kastrate (neki vele u Klimente).
Ni u Klimentima, ta se žena nije osećala bezbednom, pa se skloni u dolinu reke Cijevne (neki vele u Selca, a neki u Brštan) u kuću nekakva dobra čoveka, gde i rodi sina. Dete bude tamo kršteno po katoličkom obredu i dobije ime Drekale (Arbanaški deminitiv od imena Andreja).
Po savetu toga čoveka majka Drekalova predje zajedno sa detetom u Kuče i dodje u kuću Nikeze Marina Mrnjavčevića na Bezihovu. Nikezi je ona ispričala od kakvog je roda, a kako je Nikezi bila umrla žena, on se njome oženi obećavši joj da će njenom sinu Drekalu, kad odraste, dati ravan deo imanja kao i svojim sinovima.
Nikeza je posle imao sa Drekalovom majkom sina Radička, od kojeg je današnje Bezihovsko bratstvo NIKEZIĆI. Drekalu, koji se veoma odlikovao svojim telesnim i duševnim vrlinama, Nikeza je dao veći deo imanja nego li i svom sinu. Drekale se bio nastanio na Kosoru i oženio Marom, kćerkom Kosorskog vojvode Žija Peralova.
Toma Orahovac priča, a to potvrdjuju i mnogi u Kutima, da je Drekale bio rodjeni sin Nikeze Marina i prema tome od roda Mrnjavčevića. Ovo mišljenje uzgred napominje i vojvoda Marko.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:25




Treće predanje kazuje, da je majka Drekalova bila kćer Klimenačkog vojvode Martina Djona iz Selca i da se udala za nekog Mrnjavčevića u Skadru. Kad su Turci istražili sav tamošnji rod Mrnjavčevića, ona je pobegla svom ocu Martinu Djonu u Selca. Ali kad su je i tamo opazili, skloni se najpre u Brštan, gde rodi Drekala, a posle dve godine morala je i odatle otići. Kad je prošla Zatrijebač, dodje na brdo Rašnik, više Podgrada, spazi dim na kući Nikeze Marina u Bezihovu, te se uputi tamo. Nikeza je primi i već sve ostalo se priča onako kao kod vojvode Marka.
Predanja se dakle ni malo ne slažu o poreklu Drekalovića. Za ono prvo predanje, da je Drekale poreklom od Djurdja Kastriota, pričaju neki Kuči, čak i sami Drekalovići, da je docnije izmišljeno i jedni su ga pripisivali nekadašnjem velikom pričalu i pametaru, Šutu Radonjinu Drekaloviću, a drugi kaludjeru Iliji Drekaloviću, koji je stanovao u manastiru Dugi na Morači.
Vojvoda Marko veli za kaludjera Iliju Drekalovića, da je imao istoriju Kuča, ''koja je kazivala, da su Drekalovići od Djura Kastriota'' (Pleme Kuči 12). Ljubomir Kovačević navodi i mišljenje Tome Orahovca, da je dovodjenje Drekalovića od Djura Kastriota novijeg postanka, ali to odmah pobija jednom beleškom arhimandrita Gligorija Drekalovića iz 1765. godine gde on za sebe veli, da je ''od plemena roda Drekalovića – od Kastriotovića'' (vidi Glasnik LVI, s. 354). Rovinski napominje, da je video pečat vojvode Ilije Drekalovića, koji je živeo oko sredine XVIII. veka i da je na pečatu bio izradjen lav, isto onako kao na grbu Djurdja Kastriota, što znači, da se on držao predanja o svom poreklu iz Kastriotine porodice (Černogor II, s. 83 ). Nesumljivo je prema ovim podacima da je to predanje postojalo još u sredini 18. veka, a moglo ga je dakle biti i mnogo ranije.
Kada se zna da je Djuradj Kastriot umro 1468. godine (N.Vulić – ''Duradj Kastriotić'' str. 294.) i kada narodno predanje kaže, da je te godine Drekalova majka pobegla u rod i posle u Brštan, onda se Drekale morao roditi 1469. godine. Mogao se Drekale oženiti i u poznim godinama ili je mogao tek u starijim godinama imati mladjeg sina Lala (po narodnom predanju Lale je bio mladji od dva sina Drekalova), ipak je bilo mogućno da je Lale bio Drekalov sin i da doživi, ma i kao vrlo star čovek, početak XVII.veka.
Da li je Drekale zaista bio unuk Djurdja Kastriota, sasvim je drugo pitanje. Rovinski s pravom ukazuje na to, da je sin Kastriotov ostao po smrti očevoj vrlo mlad i neženjen: - Bila mu je tek 12. godina (Černogor. II , s 81 i N.Vulić u pomenutom delu - str.292).
Tako se zaista ne može verovati, da je Drekale bio neposredni potomak Djurdja Kastriotića, ali se može dopustiti, da je bio iz neke od vlastelinskih porodica, blisko srodnih sa Djurdjem Kastriotićem, bilo po muškoj, bilo po ženskoj liniji. Da se za njegovo otmenije poreklo znalo i u Kučima vidimo i po tome, što mu je vojvoda Žijo Peralov sa Kosora dao svoju kćer za ženu, pa je šta više Drekale posle bio izabran za Kučkog vojvodu.
Predanje kaže, da je Skadarski vezir bio udario velike namete na narod i da je Drekale uspeo da te namete kod vezira ukine za narod. Kao zahvalnost za to, a po predlogu Orahovskog vojvode Drece Dedina, narod je izabrao Drekala za vojvodu. Od tada je vojvodstvo bilo nasledno u potomstvu Drekalovu za više od tri veka. Na Drekalovo gospodsko poreklo opominju i stihovi, koji su se u narodu sačuvali iz vremena, kad su Drekala i njegovog starijeg sina Nikolu posekle Klimente, a ostao u životu samo Drekalov sin Lale:

''Bože mili, na svemu ti fala,
Što sačuva Drekalović Lala,
Da nam ide po svijetu fala,
Da ne gine gospodsko koljeno''.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:28


Najverovatnije je da je Drekalova majka bila rodom iz Kastrata, jer je po predanju poznato da je sin Drekalov, vojvoda Lale, imao prvu ženu rodom iz Kastrata.
Sobzirom da su Kastrati Albanci i daleko od Kuča i Kosora, onda je moguće da su Lala rodbinske veze odvele čak u Kastrate, da tamo traži ženu za sebe.
Oko narodnosti Drekalove ne može biti mnogo sumnji, jer Kuči tvrde da je on bio ''Latinin'' to jest katolik, a njegovo ime i sina mu Lala, kao i veze sa Kastratima, još više govore da je on bio Arbanas ili poarbanašeni potomak neke Srpske vlastelinske porodice. Ovo Drekalovo Arbanaštvo u Kučima se brzo izgubilo, jer je Drekale bio oženjen Srpkinjom, dok je Lale samo kratko vreme imao ženu Arbanaškinju, pa se posle i on oženio Srpkinjom, sestrom ili kćerkom Bratonoškog vojvode Peja Stanojeva.
Prema narodnom predanju, ova Laleva ženidba bila je povod da Lale predje iz katoličke u pravoslavnu veru, a po ugledu na njega i svi ostali Kučki katolici. Možda je taj Lalev postupak pre mogao biti dobrovoljni povratak u veru svojih predaka, nego pak neko namerno posrbljavanje.

Evo jedne priče o ženidbi Lala Drekalova, - njegovog pokrštavanja i prelaska iz katoličke u pravoslavnu veru.

Vojvoda Miljan Vukov sa nekoliko Vasojevića prolazio je na konjima preko Peleva Brijega i svrati kod kapetana Vuksana Mušikina - Grujića, svoga dobrog prijatelja. On ih lijepo dočeka i naredi, pošto je mrak padao, da se za večeru ispeče dobar brav, donese rakija i spremi konak. Kad večeraše, skupi se dosta Bratonožića, koji su došli da vide i porazgovaraju sa Vasojevićima i vojvodom Miljanom. Tu veče malo je ko spavao. Pričalo se o svemu. Pred kraj su prešli i na zadirkivanja i Bratonožići su u pričama i zadirkivanjima nadmašili Vasojeviće. Vidje vojvoda Miljan da ih Bratonožići nadjakaše pa poče:
Nijesmo mi Vasojevići, davali vojvodstvo drugim plemenima kao što ste to uradili vi Bratonožići, kad ste ga dali Kučima sa onom odivom:
Kakvom odivom, šta pričaš vojvodo? – u glas zavikaše Bratonožići, naročito mladji.
Kad ne znate čujte;
''Vojvoda Pejo Stanojev Bratonožić imao je šćer. Bila je zgodna, ali je malo ramala. Dodje Lale Drekalov – Kuč da prosi djevojku u vojvode Peja. Vojvoda mu odgovori:
Lale, dobar si čovjek i junak, a i pleme ti je dobro, ma ti ne mogu dati šćer za ženu.
A zašto Pejo? – upita Lale.
Zato Lale, što si latinske vjere, pa ja ne mislim udavati šćer za latinina pa da se nikad udavati neće.
A bi li je dao, vojvoda Pejo, da sam kao i ti pravoslavne vjere?
Bih, božja ti vjera, što no kažu na rukama ti je donio.
Lalu je bilo stalo da uzme za ženu kćer čuvenoga vojvode Peja Stanojeva, pa zavika:
Vojvoda Pejo, ja ću se pokrstiti, preći u tvoju vjeru, samo održi riječ.
Da zovemo popa, bolje je odmah, - prihvati Pejo.
Neka bude, - pristade Lale.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:29



Dodje pop - odvede Lala u crkvu i prekrsti ga iz katoličke u pravoslavnu vjeru. Pošto se izvrši taj obred, nastade veselje i stima. Lale isprosi djevojku i ugovori sa vojvodom da dodje za dvadeset dana po nju, dok priredi sve što mu treba za svadbu. Čim Lale dodje u Kuče, okupi pleme i kaza mu da se prekrstio i da je isprosio prikladnu djevojku u Peja Stanojeva, vojvode Bratonožićkog. Kad čuše Kuči da se Lale pokrstio i oni listom predju u pravoslavnu vjeru.
Lale se spremio za svadbu. Okupi trideset najboljih Kuča. Svi na konjima krenu rano iz Kuča i dodju na konak u Bratonožiće. Vojvoda Pejo i Bratonožići divno dočekaju Kuče. Drugi dan kad su svatovi kretali vojvoda pozva svoga zeta Lala Drekalova i dade mu topuz na dar. Lale sav sretan uzme topuz i svatovi krenu. Nijesu bili mnogo odmakli, a vojvoda Pejo reče Bratonožićima da je darovao topuz zetu. Kad to čuju Bratonožići učine surgum na vojvodu:
Znaš li, bolan bio, da je taj topuz vezan za vojvodstvo i da bez njega nema vojvodstva!
Vojvodi teško, kao da ga je zrno pogodilo, zamislio se i ni riječi, a Bratonožići se prihvatiše konja i stignu svatove. Zatraže da im Lale vrati topuz, ali on ni da čuje.
Kakav topuz, jeste li poludjeli ? - Darovao mi ga je vojvoda i bez krvi ga neću dati.
Bratonožići vide da ovako sa Kučima neće izaći na kraj pa se vrate kućama. Računali su da će Lale, kad mu poruči vojvoda Pejo, vratiti topuz. No, Kuči su znali što znači topuz i nijesu ga nikako vraćali. Zaludu je poručivao Pejo, ali ništa. Kuči ni da čuju.
Od tada je prešlo vojvodstvo na Kuče, a prvi vojvoda bio je Lale Drekalović. Zavojvodio se, jer je imao topuz, poklonili mu ga Bratonožići uz '' odivu ''.
Pa i ako je od Laleve ženidbe do ovog događaja prošlo više od 400 godina, narod nije zaboravio legendu o ženidbi i prelasku u pravoslavlje Lala Drekalova, jer se ta legenda prenosila sa koljena na koljeno i održala sve do današnjih dana.
Lale je imao od prve žene sina Vuka, koji je kod te žene u Kastratima i odrastao te ostao katolik, dok je od ove druge imao četiri sina: Vujoša, Čeja, Ilika i Mija. Ova druga braća su mrzila Vuka i činila mu nepravde, te je on po očevoj smrti otišao u Podgoricu i poturčio se, te je od njega tamo i danas muslimansko bratstvo Turkovići.
Od ostala četiri Laleva sina Vujoš se bio nastanio na Zagredi, Čejo na Ublima, Mijo na Liještima, a Iliko ostao na Kosoru. Od njih četvorice se razvilo ogromno bratstvo Drekalovića, koje se širilo gotovo samo po Kučima, na račun starijih Kuča. Imajući za sobom svoje jako bratstvo i vojvodsku zaštitu, Drekalovići su zauzimali zemlju slabijih Kučkih bratstava, pa su mnoga od njih i sasvim istisnuli iz Kuča.
Zato su Drekalovići gotovo svi ostali u Kučima, te ih danas ima preko 800 porodica, što znači, da oni sami čine mnogo više od polovinu celog plemena Kuča.
Po Lalevim sinovima Drekalovići se dijele na četiri glavne grupe: Vujoševiće, Ilikoviće, Čejoviće i Mijoviće, koje se već svaka smatraju kao zasebna bratstva. Neka su se od njih toliko namnožila i razgranala, da se njihovi rodovi zbog svoje veličine po običnom shvatanju već nazivaju bratstvima. Naročito su Ilikovići veliko i razgranato bratstvo, a to je otuda, što je vojvoda Iliko imao sedam sinova. Svaki od sedam Ilikovih sinova ostavio je za sobom potomke, velike rodove, koji se zovu po imenima tih sinova: Petrovići, Popovići (od popa Mirčete), Ivanovići, Ljakovići, Vuksanovići, Vukoslavići, a sedmi se zovu Milačići, ali ne po tome što se sedmi Ilikov sin zvao Mile, kao što kaže vojvoda Marko (Pl. Kuči 31.), nego po njegovoj majci ''momkinji'' Milači, koja ga je vanbračno rodila sa vojvodom Ilikom.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:30



Pop Mirčeta je bio drugi sin Ilikov i svi su ga u Kučima zvali samo pop, ali je i šesti Ilikov sin Vukoslav, bio sveštenik, pa docnije i protojerej, o čemu postoje podaci u Mletačkim aktima i pomenima Jovana Tomića. Moguće je da je Vukoslav postao sveštenikom tek pošto je Mirčeta ostario ili umro i zbog toga je ostao naziv pop, vezan samo za prvoga popa iz bratstva Drekalovića.
Osim pomenutih naselja u Kučima, Drekalovići su ubrzo zahvatili i Medun (pred l688. godinu) i celu jugozapadnu ivicu Kuča. U XIX. veku raširili su se i na gotovo cele Doljane i na severu na svo zemljište od Kržanje do Brskuta. Po predelima i selima Drekalovići su ovako rasporedjeni:

I. Vujoševići, kojih ima preko 180 porodica, stanuju: na Kosoru (Savovići) na Ublima, Ubaocu (Savovići – Čarapići), Donjem Momču (Nikovići sa granama: Vujadinovićima, Rašovićima i Ljakovićima ; Savovići), u Gornjoj Kržanji (Vujadinovići i Savovići), u Brskutu (Dedići, Perišići, Vuletići), u Fundani, Maslinama i Kupuscima (Premići), u Zagredi (Božovići). Sa Kosora se iselila jedna kuća Vujoševića u Srbiju (Krljevići). Čarapići na Ubaocu tvrde, da su od njih poreklom Čarapići u selu Belom Potoku u Srbiji. Vele, da je pre šest pasova odselio Stanoje ili Stojko Čarapić sa svoje četvoro dece (Radosavom, Lazarom, Petrom i Spahom) zbog siromaštine i naselio se u Srbiju. Kada su ovi sinovi odrasli, dolazila su , po pričanju, dvojica na konjima kod svojih ostalih rodjaka na Ubaocu, pa kad su videli kako sirotinjski žive, sve su im poklonili i vratili se u Srbiju.

II. Čejovića ima oko 170 porodica. Žive na Kosoru (sa prezimenima: Radevići, Radonjići, Matovići i Preljevići), na Ublima (Matovići, Ljatići, Dedići, Preljevići, Ćapići, Pavićevići i Radonjići), u Mazanici, Brezojevcima (Pavićevići), na Gornjem Stravču (Matovići), u Kruosi (Camovići – Barići i Preljevići), na donjem Stravču (Preljevići), u Maslinama, Novom Selu, Vidijenju, Cvarinu i Bezihovu (Mićkovići).
Od Čejovića se jedna kuća sa Donjeg Stravča iselila u Srbiju.

III. Mijovića ima svega oko 60 kuća, a žive na Liještima, u Raćesima i na Bioču. Ima ih odseljenih u Bar i okolinu, na Cetinje i Nikšićku Župu.

IV. Ilikovići čine skoro polovinu svih Drekalovića, jer ih ima preko 380 porodica. Stanuju: na Kosoru (Petrovići, Vukoslavovići, Vuksanovići), u Milačićima (sami Milačići), Donjem Stravču (Vuksanovići – Lazovići), u Brskutu (Milačići), za Djebezom (Milačići), na Skoču (Popovići), Pod – Krš Sokolov (Popovići), na pazarištu (Popovići), u Pokrajnicama (Popovići i Ivanovići), u Maslinama (Popovići i Ivanovići), u Novom Selu (Popovići i Ivanovići), Vrbici (Popovići, Ivanovići i Ljakovići), Fundani (Popovići : Rašovići i Kasomovići : Ivanovići), Gornjem Medunu (sve Popovići sa granama: Novičićima, Pejovićima, Rašovićima, Miljanovićima i Kasomovićima ), Donjem Medunu (Ivanovići sa malo Ljakovića i Popovića), na Kostima (Ivanovići sa prezimenima: Kikići i Šutkovići), Omerbožovići (Ivanovići – muslimani, od Boža, kojeg su Grudi silom poturčili, te se prozvao Omer). Sela u kojima su od Ilikovića samo Ivanovići: Račice, Pod Škalicom, Mosor, Ogradjenica, Grm Doljanski, Zelenika, Na Cuke, Sjenice, Cvarin i Zlatica. Od Ilikovića su se odselili neki Rašovići iz Fundane: u Veliku, Podgoricu, Na Rakiće, a možda su i Popovići u Zaostru (u Vasojeviće) poreklom od Kučkih Popovića – Drekalovića, (v.popa B.Lalovića i Ivana Protića u III. Knjizi Vasojevići ''naselja'' s.725).

Svi Drekalovići slave SVETOG NIKOLU (l9 decembra).
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:31


POTOMCI VOJVODE DREKALA

( NASTANAK RODOVA – BRATSTAVA DREKALOVIĆ )



Sve do sjedinjenja Kuča sa Crnom Gorom (do 1875.god.) držala su se Kučka bratstva u braku eksogamije t.j. članovi jednog bratstva, pa ma koliko već ono bilo razgranato, nisu se smeli medju sobom ženiti i uzimati. Vojvoda Marko kaže za Drekaloviće, da su još njihovi stari učinjeli zavjet '' da se ne uzimaju izmedju sebe.
To se dugo održalo i Drekalovići se nisu jedni od drugih ženili do 1875. godine, jer su govorili: ''Radiji sam te zvat brate no prijatelju'' (Pl. Kuči 59). Tako se po nagovoru vojvode Marka prvi od Krivodoljana oženio devojkom iz svoga bratstva Miljan Vukov Milić tek 1876. godine.
Ovaj nagovor vojvode Marka proistekao je iz razloga što, videći da se Kučki momci ''žene ne razlikujući najbolje pleme od najgorega, a odive se udaju za jednijema, gde su do svoje smrti nezadovoljne, a druge se udaju i prevjeravaju u Arbaniju '', pa je svom narodu 1870. godine izgovorio ''neke riječi na koje su Kuči pristali, da se uzimaju medju sobom ''.
Medju Kučkim bratstvima ženidbe su bile vrlo česte, jer su ona bila raznog porekla, a težilo se uvek za tim, da se jaka bratstva vežu medju sobom srodstvom i prijateljstvom, te da se time i jačina i sloga u plemenu bolje održi.
Osim toga Kučka bratstva su se i morala medju sobom ženiti, jer su Kuči vrlo često bivali sa svim okolnim plemenima u ratu, a siromašnijima već i zbog daljine nije bilo moguće da traže sebi devojku u tudjem plemenu. Na taj način su se Kučka bratstva vrlo čestim medjusobnim ženidbama tesno orodila jedno sa drugim, ali valja napomenuti da su uvek, kao i danas, vrlo strogo na to pazila, da se nikako ne uzimaju medju sobom rodovi do osmog stepena srodstva, pa i ako je to srodstvo medju bratstvenicima bilo naravno uvek samo po ženskoj liniji.
Slično je bilo i kod udaje devojaka. Često su zaruke ranije ugovarali roditelji medju decom dok su još bila mala, a mnogo kasnije se dopuštalo da devojka sama sebi odabere muža kao što je bio slučaj kako navodi vojvoda Marko: za Maru Rašovu Drekalović i Maricu vojvode Radonje (Pl. Kuči 76).
Kao što je već napred rečeno Drekalovići su u Kučima najbrojnije bratstvo. Svoju brojnost i nadmoćnost održali su, pored ostalih činjenica i zbog toga što su dugo vremena imali vojvodsku vlast u Kučima. Sa druge strane i zbog toga što su se mnoge porodice i bratstva iselile iz Kuča, a što je doprinijelo da budu daleko brojniji.
U prilog ovim tumačenjima ide činjenica da su Mrnjavčevići stariji rod od Drekalovića, pa i njihovi pasovi dostižu do 25 koljena, do svog pretka Mrnje, a Drekalovići sada ulaze u 15. koljeno. Ovu postavku potvrdjuju i podaci o iseljenim Kučima.
Miljan Jokanović u svojoj knjizi ''Pleme Kuči'' kaže da je Drekale rodjen 1552. godine i da je imao dva sina: Nikolu i Lala. Nikola je poginuo od Klimenata u planini Rikavcu sa svojim ocem Drekalom. Od Nikole nije ostalo potomstva. Lale je imao pet sinova: Vuka, Vujoša, Ilika, Čeja i Mija. Po Lalevim sinovima formirana su bratstva Drekalovića, kako sam već napred opisao, a po njegovim unucima njihovo potomstvo se dalje razgranavalo i dobijalo nova prezimena, izuzev Vukovih potomaka koji svoje prezime (Turkovići) nisu mijenjali. Vuk je ostaloj braći bio brat samo po ocu.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:32



Vujoševo muško potomstvo (Vujoševići), izuzev Čarapića, dobili su prezime po njegovim potomcima. Oni sada imaju 18 prezimena. Onakva i ovolika podjela na nova i stara prezimena dovela su i dovode do razbraćivanja, jer u istom bratstvu ih ima po dva, pa i tri prezimena. Vujoševići – Božovići, Vujadinovići, Dedići, Marovići, Paljevići, Rašovići, Savovići i Čarapići.
Vujoševići su zadržali prezime po Vujošu Lalevu. Božovići po Božu Miloša Vujoševa: Vujadinovići po Vujadinu Nika Šćepova: Dedići po Dedi Reka Markova: Jovanovići, u selo Osreci (Morača), po Jovanu Stevana Martinova. Martin je sin Vukića Vujoševa. Ogranci su: Vučkovići po Vučku Pajovu: Jovanovići po Jovanu Vučkovu: Milutinovići po Milutinu Pajovu: Mušikići po Mušiki Jovana Stefanova i Rašovići po Rašu Pajovu.
Marovići u Brskutu, dobili su prezime po Maru Prema Ljakina, Paljevići na Momču po Palju Ljake Nikina: Rašovići na Momču, po Rašu Nike Šćepova: Premići – Vujoševići po Premu Ljake Vujoševa: Savovići na Momču po Savu Janka Vušova, a Čarapićima su Turci dali naziv. Kod jednog dijela Vujoševića postoje nazivi: Mandići, Boškićevići, Skrobanovići, Krljevići i sl.
Ilikovići su nazvani po Iliku, sinu Lala Drekalova. Iliko je imao sinove: Ivana, popa Mirčetu, Petra, Vuksana, Vukoslava i Ljaka. Pominje se i Milo kao sedmi sin Ilikov od kojeg su Milačići dobili prezime, po njegovoj majci Milači, o čemu piše i Erdeljanović. Milača je bila ''momkinja'' kod Ilika. Ona je rodila vanbračno dijete, te ga je Iliko prisvojio kao svoga sina. Medjutim, u predanju je ostala priča, da je Milača ostala trudna sa Vukoslavom.
Ivanovići su dobili prezime po Ivanu Ilika Laleva - koji je bio dugogodišnji vojvoda Kučki. Prema Bogišiću, oni se dijele na: Tomoviće, koji su inače najmnogobrojniji u bratstvu Ivanovića, Radojeviće, Nikiće, Otaševiće i Vukstankoviće. Ivan Ilikov je imao pet sinova: Braca, Stanka, Radoja, Toma i Niku. Od Braca Ivanova su Otaševići na Donjem Medunu i u Baru. Oni su se vrlo malo množili i njih je najmanje od svih sinova Ivanovih. Braco je bio barjaktar. Imao je dva sina: Peja i Toma. Obojica su bili barjaktari. Ovaj ogranak držao je barjaktarstvo, počev sa Bracom, za četiri koljena. Stanko Ivanov imao je sina Stočka, a ovaj Stanka, Nikolu i Krsta. Po stankovom sinu Vuku, nazivaju se Vukstankovići. Jedan ogranak Vukstankovića nazivaju se Škurtovići. Ovaj nadimak došao je po Savu Bećovu koji je imao nadimak Škurto. Tomo Ivanov imao je sinove: Marka i Prema. Premo je imao Petra ili Pava, Miloša i Vuša. Od Toma Ivanova razmnožilo se i razgranalo veliko potomstvo. Oni se dijele na sledeće ogranke: Đuroviće, po Đuru Ilije Mirova. Ovaj ogranak je imao ponovo poslije Miće Čubrova Popovića i vojvodsku titulu. Vojvodstvo je prešlo sa Popovića na Đura Ilijina 1825. godine, a sa Đura na Toma Petrova Popovića. Poslije Toma vojvoda je postao Bracan Đurov Ivanović, a posle Bracana sin mu Vaso. Ove vojvode (sem Vasa) nijesu birali Kuči, već su ih postavljali Turci. Milovanovići su dobili prezime po Milovanu Ilije Mira Premova. Jokovići po Joku Ilije Mirova, Mašovići po Mašu Mušike Ilijina, Kikići po Radosavu – Kiki Mira Premova, Šutkovići po Luki – Šutku Mira Premova, Paovići po Petru – Pavu Prema Tomova. Po Bogišiću, Paovići se dijele na: Novoviće, Lukiće, Perišiće i Đuroviće. Velišići su prezime dobili po Veliši Marka Tomova. U Velišiće se računaju i Nikačevići. Begovići po Milošu Toma Ivanova, Vušovići po Vušu Prema Tomova. Tomovići u Poljima Kolašinskim po Tomu Ivana Ilikova. Od ovih Tomovića su Čovići. Radoje Ivana Ilikova imao je dva sina: Vuja i Radonju. Po Vuju se zovu Vujovići, ali se međusobno još dijele na: Pešoviće po Pešu Jankovu, Dacoviće po Dacu Jankovu i Mirkoviće po Mirku Mrva Markova. Drugi ogranak se dijeli na: Dragojeviće i Krdoviće. Ovo su potomci Radonje Radojeva. Nika Ivanov je imao dva sina: Ivana i Krkelju. Po Niki se zovu Nikići. Krkelja je poginuo u Grudama kada je išao u osvetu.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:33




Popovići na Medunu potiču od popa Mirčete, sina Ilika Laleva. Mirčeta je imao sedam sinova: Prema, Raša, Iliju, Peja, Šćepana, Otaša i Nova. Od Prema su Mujovići – Miljanovići. Oni su potomci Prema (Prela) Mirčete Ilikova. Oni su se vrlo malo množili. Novovići ili Miculjevići zovu se po Novu Mirčetinu, Kosomovići po Kosomu Nikole Otaševa. (Jedan njihov ogranak nazivaju se Dragovići, a još na manje Blažijići po Blažiji Jokovu). Pejovići se dijele na Džonoviće na Cvilinu. (Oni su od Ljakića Simonova). Jokovići se prezivaju po Joku Ivana Pejova, Perovanovići po Perovanu Periše Miraševa. Ostali Pejovići se dijele na Andrijiće, po Andriji Radovanovu i Spaoviće po Spau Boža Radovanova, Čubroviće po Čubru Petra Pejova i Raičeviće po Raiču Marka Pejova. (Ovaj ogranak je izumro).
Rašovići u Fundini se prezivaju po Rašu, sinu popa Mirčete. Od Šćepana Mirčetina nije ostalo potomstvo. Po Bogišiću, Popovići se dijele na: Rašoviće, - Od Otaša Mirčetina su Kasomovići, Pejovići od Peja Mirčetina i Nova Popovića, Mujovići od Prelje Mirčetina. Rašo Popov je imao četiri sina: Mirčetu, Luku, Gogu i Stanka. Od Mirčete su Krkići. Oni se dijele na: Vuljeviće, Jovanoviće, Miljeviće i Bešiće. Vuljevići se zovu po Vulju Veljka Krkova, Bešići po Beši Veljovu, Miljevići po Milju Veljovu i Jovanovići po Jovanu Bora Krkova. Drugi dio Rašovića dijeli se na: Gogiće po Gogi Rašovu, Stankoviće po Stanku Rašovu i Kiriće po Kiri Luke Rašova.
Vuksanovići su dobili prezime po Vuksanu Ilikovu. Oni se dijele na: Vukiće, Dragojeviće i Mijatoviće. Vukići su dobili naziv po Vuki Vuksanovu, Dragojevići po Dragoju Vuksanovu i Mijatovići po Mijatu Bracana Vuksanova.
Lazovići su dobili prezime po Lazu Vuka Vuksanova. Među sobom se dijele na: Lazoviće, Kikoviće i Šćepanoviće. Kikovići su dobili naziv po Kiku Vuke Vuksanova, Šćepanovići po Šćepanu Kike Vuksanova. Vuka je imao četvrtog sina čije ime nije zapamćeno.
Vukoslavovići su dobili prezime po Vukoslavu Ilikovu. Od njih su Milačići. Prema Bogišiću oni se dijele na Mićoviće, Peroviće i Šćepanoviće. Premo je imao sinove: Mića, Pera i Šćepana. Po Miću su prozvani Mićovići, po Peru Perovići, a po Šćepanu Šćepanovići. Po predanju Milačića - Premo je imao sinove: Pera, Vuša ili Kalaču, Jovana ili Adža i Šćepa. Dijele se na sledeće ogranke: Muratoviće po Radulu – Muratu Šćepovu, Đeljeviće po Đelju Šćepovu, Osmanoviće po Marku – Osmanu Šćepovu, Ljaboviće po Ljabu Šćepanovu. Od Perovića su Lukići, po Luki Perovu, Boškovići po Bošku Perovu i Adžovići po Jovanu – Adžu Perovu. Od Vuša Perova su Kalače (muslimani kod Rožaja).
Ljakovići su dobili prezime po Ljaku Ilikovu. Oni se dijele na ogranke: Jankoviće, Stanojeviće i Šukniće. Jankovići su dobili prezime po Janku Jovovu. Stanojevići po Stanoju Jovovu, Šuknići po Šuki Jovovu. Od Stanojevića je ogranak Veljovića, po Velju Lakića Stanojeva. U novije vrijeme od Stanojevića ima ogranak Pejovića od Peja Boža Bećkova.
Petrovići na Kosoru dobili su prezime po Petru Ilika Laleva. Oni se dijele na: Radonjiće i Jovoviće. Radonjići su dobili prezime po vojvodi Radonji Petrovu, a Jovovići po Jovu Petrovu. Radonjići se međusobno dijele na: Popoviće, Iliće i Perutiće, a Jovovići na: Ljakiće, Simonoviće i Popoviće. Perutići su dobili naziv po Peruti Radonjinu, Ilijići po Iliji Radonjinu, a Popovići po popu Radovanu Radonjinu. Kod Jovovića Ljakići su nazvani po Ljaki Toma Jovova. Simonovići su nazvani po Simonu Marka Tomova, a Popovići po popu Otašu Vučete Tomova. Od Ilijića ima i ogranak Turovići po Turu Đura Ilijina.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:34


Čejovići – od Čeja Laleva su: Božovići, Matovići, Mićkovići, Pavićevići, Radevići, Radonjići i Prelevići. Čejo Lalev imao je dva sina; popa Vuču i Mata.
Božovići na Ublima, Stravču i Podgorici su od Boža Vučina. Žive na Bezjovu, Novom Selu u Kučima, Baru i Zatonu kod Bijelog Polja, gde se prezivaju Čejovići. Oni se dijele na ogranke: Asanoviće, Bjelanoviće i Šukniće. Asanovići su dobili naziv po Asanu Luke Mićkova, Bjelanovići po Bjelanu Mićkovu i Šuknići po Šukni – Stefanu Mićkovu.
Pavićevići na Ublima i Brezojevicama dobili su prezime po Paviću Vuče Čejova. Dijele se na dva ogranka: Rašoviće i Stankoviće. Unutar ovih Rašovići se dijele na: Perovanoviće i Stanojeviće. Stankovići se dijele na: Bućkoviće i Paunoviće, a Bućkovići na Đeljoševiće i Sinanoviće.
Preljevići na Ublima i Stravču dobili su prezime po Prelju Vuče Čejova. Dijele se na ogranke: Dedpreleviće, Ivanpreleviće i Mitarpreleviće. Od iseljenih Dedprelevića (prije 250 godina) su: Božovići, Mijovići, Lekovići, Ilikići i Ivanovići. Oni u Kučima dijele se na: Labudoviće i Stanišiće. Labudovići su nazvani po Labudu Mića Dedina, a Stanišići po Staniši Miće Dedina. Ivanprelevići se dijele na: Kekoviće, Nikoliće i Šutanoviće. Kekovići se nazivaju po Keku Ivanovu, Nikolići po Nikoli Ivanovu i Šutanovići po Šutanu Ivanovu. Od Šutanovića su Belojevići u Doljanima, nazvani po Beloju Šutanovu. Mitarprelevići su se vrlo malo množili i ne dijele se na ogranke. Radevići su dobili prezime po Radu Vuče Čejova. Oni su najmanje bratstvo u Čejovićima i ne dijele se na ogranke.
Radonjići potiču od Radonje Vuče Čejova. Radonja je imao: Vuja, Đuka, Nova, Petra i popa Goluba. Oni se dijele na ogranke po sinovima Radonjinim na: Vujoviće, Đukoviće, Novoviće i Petroviće koji se unutar sebe dalje dijele na: Vujovići na Ćetkoviće, Mrgunoviće i Sekuliće. Nadimke su dobili po Vujovim sinovima. Sekuliće još nazivaju i Acnićima. Novovići se dijele na Boroviće, koji su dobili prezime po Boru Jovana Lukina i Jankoviće po Janku Lukinu. Novovići imaju ogranke: Petroviće i Curanoviće. Petrovići su dobili naziv po Petru Radonjinu, a Curanovići po Curanu – Stojanu Adžije Novova.
Matovići su prezime dobili po Matu Čeja Laleva. Mato je imao sinove: Vuču, Vuja i Marka. Od Vuja su Čejovići na Stravču. Nazivaju ih i Barićima. Od Cama Vujova su Camovići na Stravču. Od Čejovića – Camovića su Paunovići po Paunu Nike Camova. Matovići su potomci Ivana Marka Matova. Od njih su ogranak Petrovići koji su prezime dobili po iseljenom pretku Petru.
Mijovići se prema Bogišiću dijele na: Boškoviće, Vuliće, Lazoviće, Noniće i Ćapiće. Oni se dalje medjusobno granaju: Lazovići na Asanoviće i Mrgunoviće, Nonići na Vasoviće, Savoviće i Spajiće. Boškovići se nazivaju po Bošku Martina Mijova, Lazovići po Lazu Mijovu, Nonići po Nonu Kusanovu i Ćapići po Iliji – Ćapu Nike Martinova. Mijovići u Aleksincu prezivaju se Stanojevići po Stanoju Punišinu. Od Tomice Begova u Dobri Do su Begovići.
Veliki broj Drekalovića se iz razno – raznih razloga iseljavao iz Kuča, ne samo za vreme prve pohare, nego i znatno pre po raznim mestima, te su i od tih iseljenih Drekalovića nastajala nova bratstva, njihovi rodovi i ogranci. Oni sada žive u čitavom svetu preko Evrope, Amerike , Australije i drugih zemalja.
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:35



BRATSTVA OD DREKALOVIĆA



1. Drekalovići 25. Mirovići od Vujadinovića
2. Turkovići 26. Marovići od Vujoševića
3. Vujoševići 27. Jovanovići od Vujoševića
4. Dedići 28. Petrovići
5. Ivanovići od Dedića 29. Omerbožovići od Ivanovića
6. Ivanovići 30. Čovići od Ivanovića
7. Popovići 31. Rašovići od Popovića
8. Ljakovići 32. Lazovići od Vuksanovića
9. Vuksanovići 33. Došovići od Milačića
10. Vukoslavovići 34. Nešovići od Milačića
11. Milačići od Vukoslavovića 35. Matovići od Čejovića
12. Čejovići 36. Camovići od Čejovića
13. Mijovići 37. Paunovići od Camovića
14. Čarapići od Vujoševića 38. Božovići od Čejovića
15. Simići od Čarapića 39. Mićkovići od Božovića
16. Savovići od Vujoševića 40. Čejovići od Mićkovića
17. Radovanovići od Čarapića 41. Pavićevići od Čejovića
18. Božovići od Vujoševića 42. Prelevići od Čejovića
19. Vujadinovići od Vujoševića 43. Belojevići od Prelevića
20. Rašovići od Vujoševića 44. Radevići od Čejovića
21. Paljevići od Vujoševića 45. Radonjići od Čejovića
22. Vukovići od Petrovića 46. Spajići od Mijovića
23. Petrovići od Vujadinovića 47. Begovići od Spajića
24. Stanojevići od Mijovića 48. Drekalovići od Mijovića
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:36



MANJA BRATSTVA U KUČIMA


l. Asanovići 46. Perkovići
2. Prenkočevići 47. Muhovići od Martinovića
3. Bakočevići 48. Đoljevići
4. Banjevići 49. Nikolići
5. Ulići 50. Đonovići – Đotovići
6. Đeljoševići – Bakočevići 51. Đuravčevići
7. Bojanovići – Budinići 52. Đuraševići
8. Goljevići 53. Ivanovići
9. Krcalovići 54. Ljucovići
10. Bojovići 55. Stjelovići – Vujačići
11. Jovovići 56. Jokanovići
12. Bonkeći 57. Gašići
13. Dukići od Bonkeća 58. Maraševići
14. Čungovići od Bonkeća 59. Koljčevići
15. Đekovići od Bonkeća 60. Milovići
16. Dedivanovići od Bonkeća 61. Đerkovići
17. Đonovići od Bonkeća 62. Brakovići
18. Ljucovići od Bonkeća 63. Džokići – Milovići
19. Đokići od Bonkeća 64. Miraševići
20. Arapovići od Bonkeća 65. Pekovići
21. Đeljoševići od Bonkeća 66. Nikići
22. Margiljići od Bonkeća 67. Orahovci
23. Bracovići 68. Niljevići
24. Bulatovići 69. Radovanovići
25. Vuljevići 70. Nuculovići
26. Tošovići od Vuljevića 71. Redžići od Nuculovića
27. Novovići od Vuljevića 72. Uljići od Nuculovića
28. Mitrovići od Vuljevića 73. Pajovići
29. Đonljekići 74. Peralovići
30. Perišići 75. Perovići od Kekića
31. Gegovići 76. Radulovići
32. Pecovići 77. Boškovići
33. Gorvokovići 78. Vasovići
34. Đokići od Gorvokovića 79. Ljucovići od Perišića
35. Krcići od Gorvokovića 80. Purovići
36. Dacovići 81. Martinovići
37. Micakovići 82. Radosavovići od Martinljakov...
38. Deljani 83. Đurkovići od Martinljakovića
39. Vukovići od Deljana 84. Cacevići
40. Ljuckovići od Deljana 85. Crnojevići – Markovići
41. Jusufđokići od Deljana 86. Ljekočevići – Markovići
42. Đokići 87. Paljuševići od Markovića
43. Đoljevići 88. Vatići od Paljuševića
44. Nikpreljevići-Markovići 89. Memčevići od Markovića
45. Ujkići – Memčevići

Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:37




BRATSTVA I RODOVI OD ISELJENIH KUČA



1. Belojice 42. Nedeljkovići
2. Biljurići 43. Petrovići
3. Vranići 44. Nikočevići
4. Blažetovići 45. Nikezići
5. Bulajići 46. Drakulovići
6. Božovići 47. Arsovići
7. Braunovići 48. Jankovići
8. Vujoševići 49. Perućice
9. Drekalovići 50. Pižurice
10. Međedovići 51. Popovići
11. Gligorijevići 52. Božovići
12. Lazovići 53. Anđići
13. Milojevići 54. Lakićevići
14. Kolenovići 55. Stanišići
15. Peruničići 56. Kostići
16. Carevići 57. Račovići
17. Zekovići 58. Ratkovići
18. Komatine 59. Radivojevići
19. Milenkovići - (Komadinovići) 60. Spasojevići
20. Milovanovići - (Ivanovići) 61. Stepići
21. Kotlice - (Popovići) 62. Stojanovići
22. Kuč 63. RAKOVIĆI
23. Kučinari 64. Ristići
24. Lakovići 65. Rakčevići
25. Tomanovići 66. Rastoder
26. Markovići 67. Rondovići
27. Roganovići 68. Simovići
28. Bigovići 69. Simonovići
29. Stevovići 70. Stojakovići - (Dedići)
30. Ćosovići 71. Čabarkape
31. Čampari 72. Štekojevići
32. Makočevići - (Mijovići) 73. Babići
33. Mrdak – Mrdakovići 74. Miloševići
34. Mrnjačevići 75. Radojičići
35. Vujačići 76. Savićevići
36. Vučetići 77. Spasojevići
37. Dakovići 78. Tasovci
38. Luburići 79. Ognjanovići
39. Aćimovići 80. Komatinovići
40. Barjaktarovići 81. Kostići
41. Milutinovići
Nazad na vrh Ići dole
mirkorakovic

avatar

Broj poruka : 2090
Datum upisa : 24.07.2013

PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   Sre 18 Nov 2015, 07:40


VOJVODSTVO I VLADAVINA DREKALOVIĆA



Sve do početka XVII. veka u Kučima su bili dve glavne vojvode, jedan u istočnom, a drugi u zapadnom delu plemena. To se može objasniti time, što je tada zapadni deo plemenske oblasti bilo više sedište starih Kuča, dok su u istočnom delu već živeli novi doseljenici. Otuda i vidimo da je jedan vojvoda bio od starih Kuča Peralovića sa Kosora, a drugi od uglednih doseljenika Mrnjavčevića i to od Berovskih Dedića.
Kako je pak Drekale postao vojvodom, kazuje nam narodno predanje, koje zna ispričati svaki Kuč, a koje nalazimo i kod vojvode Marka (Pleme Kuči, 16 – 19). Po tom predanju je Drekale zbog svojih ličnih vrlina (a svakako i zbog svog uglednog porekla) bio stekao u narodu veliki ugled, pa ga je zavoleo i tadašnji vojvoda Žijo Peralov sa Kosora koji mu je dao svoju kćer Maru za ženu. Kad je Drekale učinio svim Kučima veliku uslugu, time što ih je svojim zauzimanjem kod Skadarskog vezira, spasao teških nameta, onda narod izabere njega mesto Žija za vojvodu.
Priča se da je i drugi Kučki vojvoda Dreca Dedin iz Berove, učestvovao u Drekalovom izboru za vojvodu i da je Drekale bio prvi vojvoda koga je sam narod izabrao na skupštini i da je zato bio vojvoda nad celim plemenom, dok su do tada ''Turci po njihovom običaju metali u svako selo po jednog vojvodu''.
Tako su Kuči u XVII. veku bili sjedinjeni pod jednim vojvodom (pominje se naprimer Kučki vojvoda Iliko Drekalović 1658. godine) i da je vojvodstvo od tada pa sve do posle njihova sjedinjenja sa Crnom Gorom t.j. skoro tri stoleća bilo nasledno u bratstvu Drekalovića.
Što vidimo Lala Drekalova kao vojvodu na Kosoru, to je prosto otuda, što je on nasledio vojvodstvo od svog oca Drekala. Vojvodu je narod uvek birao na plemenskoj skupštini uzimajući za vojvodu onoga izmedju sinova ili bratstvenika pređašnjeg vojvode, koji mu se činio za to najpodesniji.
Međutim, nikada se nije ni pomišljalo na to, da se bira vojvoda iz nekog drugog bratstva osim Drekalovića. Čak su i Turci, kad su docnije uspeli mešati se u čisto unutrašnje poslove plemena Kuča, ipak vazda postavljali Kučima vojvode od bratstva Drekalovića. Tako su Drekalovići od Mrnjavčevića preuzeli vojvodsku vlast, prenoseći je na ostale Drekaloviće s kolena na koleno kao nasledno dinastičko pravo.
Od Drekala t.j. od prilike od sredine XVI. veka pa do prve četvrtine XIX. veka, dakle preko 250 godina, birali su Kuči uvek sami svoje vojvode. A potom oni usled unutrašnjuh razdora toliko oslabiše, da se Turci mogaše umešati u njihove unutrašnje stvari i postaviše im za vojvodu Đura Ilijina iz Dreklalovićkog roda Ivanovića, koji behu u prijateljstvu sa Turcima (sa Skadarskim vezirom). Na isti način su Turci i trojicu Đurovih naslednika postavljali.

Nazad na vrh Ići dole
Sponsored content




PočaljiNaslov: Re: RODOSLOV RAKOVICI   

Nazad na vrh Ići dole
 
RODOSLOV RAKOVICI
Pogledaj prethodnu temu Pogledaj sledeću temu Nazad na vrh 
Strana 2 od 17Idi na stranu : Prethodni  1, 2, 3 ... 9 ... 17  Sledeći

Dozvole ovog foruma:Ne možete odgovarati na teme u ovom forumu
VRANEŠKA DOLINA MI - RA :: MIRKO D. RAKOVIC (RODOSLOV RAKOVICI)-
Skoči na: